# استفاده از ارتز تاريخچه ای طولانی دارد و بدون ترديد استفاده از آن برای نخستين بار در شکستگيها بوده است.در حفاريهای صحرايی واقع در حبشه،بريسهايی برای بی حرکت کردن شکستگيها يافت شده است. همچنين در مومياييهای سلسله پنجم(1625 تا 2750 قبل از ميلاد مسيح) آتلهايی وجود داشته که به اندام بسته شده بودند.

                استفاده از اندامهای مصنوعي در يونان باستان نيز به قرن پنجم قبل از ميلاد مسيح می رسد. در اين زمينه بقراط در"اصول طب بقراطی" در مورد اصول آتل بندی شکستگيها مطالبی را آورده است.

              در قرون پس از ميلاد مسيح،گالن (131-201 ميلادی) شايد اولين کسی بود که برای درمان اسکوليوز و کايفوز از بريسهای ديناميک استفاده نمود. او يک نوع ژاکت سينه ای برای کنترل راستای انبساط قفسه سينه ساخت و علاوه بر استفاده از بريس،به تمرين درمانی و تمرينات تنفسی نيز توجه داشت.

               سر انجام در قرن 12 ميلادی، استفاده از بريس به عنوان يک بخش مهم از دانش پزشکی مورد توجه قرار گرفت و اصولی برای ساخت و طراحی بريسها ارائه شد. در اين زمان انواع بريسهای چوبی و فلزی برای درمان ناهنجاری ستون مهره ای و اندامها به کار می رفت.

                آمبروز پار(پزشک فرانسوی)، در قرن 16 ميلادی کتابی را به معرفی انواع بريس و پروتز اختصاص داد. در اين کتاب، او انواع کرستهای ستون فقرات،بريسهای شکستگيها و همچنين کفشهای ويژه برای کنترل دفرميتی پاچنبری را مطرح نمود. همچنين شايد بتوان او را از پيشگامان طراحی و ساخت پروتزهای چشم به شيوه نوين دانست.

              در قرن 17 ميلادی،گلسون از دانشگاه کمبريج مطالبی راجع به راشيتيسم و استفاده از بريسهای اصلاح کننده در درمان اين بيماری نوشت.وی تاکيد فراوانی بر استفاده از بريسهای اصلاح کننده در دفرميتی پاکمانی(Bowleg) داشت.

             همچنين می توان از هرگون توماس به عنوان بهترين سازنده اسپلينتهای شگستگی نام برد که نام وی نيز روی چندين وسيله کمکی (پاشنه توماس،اسپلينت توماس و...) نهاده شده است.

             سر  انجام در قرن 18،نيکلاس آندره از ذانشگاه پاريس،تاريخ بريس را کامل نمود. او تمامی انرژی خود را برای پيشگيری از دفرميتی ها صرف نمود و  برای هر نوع دفرميتی، بريس خاصی را مورد استفاده قرار داد. همچنين او بود که واژه "ارتوپديا" را که برگرفته از دو کلمه يونانی ارتوز ،به معنی راست کردن، و پديوس،به معنی کودک،است را به عنوان اصطلاحی پزشکی رواج داد.

             پس از آن در قرن 19 ميلادی،ارتباط بين جراحان و سازندگان بريس به قدری نزديک شد که پرسنل سازنده بريس،بخشی از اعضای هر مرکز ارتوپدی محسوب می شدند.به واسطه همين نزديکی، واژه Mechano Surgeon در مورد متخصصان ارتوپدی فنی رواج يافت.

            و بالاخره در قرن 20 ميلادی با پيشرفت تکنولوژی مدرن،اين صنعت نيز دچار تحولات شگرفی شد،چنانچه امروزه بزرگترين مراکز سازنده وسائل ارتوپدی فنی،صنايع ديگر را به به همکاری فراخوانده اند و هر روز طرحی جديد،زيبا و موثر را در زمينه ارتوپدی فنی ارائه ميدهند.