براي رسيدن بهتر و دقيقتر به ابعاد كاربردي و معنايي علم "مهندسي توانبخشي" ابتدا نياز به توضيح واژه "فناوري كمكي" و زير بخشهاي آن ميباشد كه منجر به احساس نياز و ايجاد علم نوين مهندسي توانبخشي گرديده است:

  فرهنگ هاي لغات فناوري را به صورت هاي زير تعريف مي كنند:

  1- علم يا مطالعه علوم كاربردي يا صنعتي

  2- علم كاربردي

  3- يك روش ، فرايند و ... براي اداره كردن يك مشكل فني خاص

  در هيچ يك از تعاريف فوق ، درباره وسيله صحبت نمي شود و در عين حال بر به كارگيري دانش در فناوري تأكيد مي شود . بر همين اساس ، فناوري كمكي [ assistive technology ] نيز به محدوده گسترده اي از وسايل ، خدمات ، استراتژي ها و اعمالي كه در جهت رفع مسائل پيش روي افراد ناتوان استفاده مي شوند ، اطلاق مي گردند . بر اين اساس وسيله فناوري كمكي [ assistive technology device ] به صورت زير تعريف مي شود :

  هر چيز ، قطعه اي از تجهيزات يا سامانه توليد ، خواه به صورت توليد انبوه ، اصلاح شده [ modified ] ، يا سفارشي [ customized ] ، كه براي افزايش ، حفظ يا بهبود قابليت هاي عملكردي افراد ناتوان مورد استفاده قرار مي گيرد .

  بنابراين تعريف ، وسايل فناوري كمكي ، حجم گسترده اي از وسايل تجاري ، اصلاح شده و سفارشي را در بر مي گيرد و بر قابليت هاي عملكردي افراد ناتوان در آنها تأكيد مي شود . نتايج عملكردي [ functional ] ، تنها معيار واقعي در سنجش ميزان موفقيت اين وسايل مي باشد . سرانجام تأكيد بر فرديت هر شخص ناتوان ، اهميت بكارگيري هر وسيله را براي هر فرد به عنوان يك موضوع منحصر به فرد بيان مي نمايد زيرا كه دو فرد ناتوان را نمي توان يافت كه نيازها ، مهارت هاي فردي ، فعاليت هاي مورد نظر و زمينه استفاده در آنها مشابه باشد .

  خدمات فناوري كمكي [ assistive technology services ] عبارت است از هر گونه خدمتي كه مستقيماً به يك فرد ناتوان در انتخاب ، دستيابي و يا استفاده از فناوري كمك نمايد .

  خدماتي چون :

  1- ارزيابي نيازها و مهارت ها براي استفاده از فناوري كمكي

  2- بدست آوردن فناوري كمكي

  3- انتخاب ، طراحي ، اصلاح و ساختن سامانه هاي فناوري كمكي

  4- هماهنگ ساختن خدمات مذكور با ساير درمانها

  5- آموزش افراد ناتوان و كساني كه با آنها سر و كار دارند با هدف استفاده مؤثر از فناوري

 *طبقه بندي فناوري هاي كمكي: 

فناوري كمينه [ minimal ] تا بيشينه [ maximal ]

  طيفي از وسايل فناوري هاي كمكي براي پاسخگويي به نيازهاي گوناگون افراد ناتوان طراحي و ساخته مي شوند . در يك سر اين طيف وسايلي هستند كه فرد ناتوان را در انجام يك كار كمك مي كند . چون فردي كه با وجود مشكل تنفسي اش درون خانه خود به صورت مستقل حركت مي كند ولي جهت طي مسافت هاي زياد در محيط خارج از خانه به صندلي چرخدار نياز دارد . در انتهاي ديگر اين طيف فناوري هاي كمكي هستند كه به ميزان قابل توجهي جايگزين عملكردهاي از دست رفته فرد مي شوند . مانند فردي كه براي تحرك خود به يك صندلي چرخدار الكتريكي وابسته مي باشد .

  فناوري هاي كمينه معمولاً انجام يك عملكرد را تقويت مي كنند به جاي آنكه جايگزين آن شوند . به صورت كلاسيك وسايلي كه تقويت كننده هستند ، ارتز [ orthose ] يا وسيله ارتزي [ orthotic device ] ناميده مي شوند ، هر چند واژه ارتز در ابتدا فقط به انواع مختلف بريس ها [ braces ] باز مي گشت . و واژه پروتز [ prostheses ] يا وسيله پروتزي [ prostheses device ] در ابتدا براي توصيف وسايلي بكار مي رفت كه به طور ساختاري و عملكردي جايگزين عضوي از بدن مي گرديد ولي اكنون كاربرد آن توسعه يافته است و به كليه وسايلي كه جايگزين عملكردي خاص مي شوند اطلاق مي گردد . بطور مثال به سامانه هاي افزاينده ارتباط [ augmentative communication on system ] كه جايگزين عملكرد گفتار مي شوند ، پروتز زبان [ speech prostheses ] اطلاق مي شود .

  با توجه به ايجاد تعاريف جديد مذكور علم "مهندسي توانبخشي " ( rehabilitation engineering) به صورت زير تعريف ميشود:

     كاربرد سيستماتيك فناوري ها ، متدولوژي هاي ( اسباب شناسي ) مهندسي

 يا اصول علمي جهت مواجهه و پاسخگويي به نيازها و رفع موانعي كه افراد معلول در حوزه هاي آموزشي ، توانبخشي ، استخدام ، 

حمل و نقل ، زندگي مستقل و تفريح با آنها مواجه مي شوند.