# استفاده از ارتز تاريخچه اي طولاني دارد و بدون ترديد استفاده از آن براي نخستين بار در شكستگيها بوده است.در حفاريهاي صحرايي واقع در حبشه،بريسهايي براي بي حركت كردن شكستگيها يافت شده است. همچنين در مومياييهاي سلسله پنجم(1625 تا 2750 قبل از ميلاد مسيح) آتلهايي وجود داشته كه به اندام بسته شده بودند.

                استفاده از اندامهاي مصنوعي در يونان باستان نيز به قرن پنجم قبل از ميلاد مسيح مي رسد. در اين زمينه بقراط در"اصول طب بقراطي" در مورد اصول آتل بندي شكستگيها مطالبي را آورده است.

              در قرون پس از ميلاد مسيح،گالن (131-201 ميلادي) شايد اولين كسي بود كه براي درمان اسكوليوز و كايفوز از بريسهاي ديناميك استفاده نمود. او يك نوع ژاكت سينه اي براي كنترل راستاي انبساط قفسه سينه ساخت و علاوه بر استفاده از بريس،به تمرين درماني و تمرينات تنفسي نيز توجه داشت.

               سر انجام در قرن 12 ميلادي، استفاده از بريس به عنوان يك بخش مهم از دانش پزشكي مورد توجه قرار گرفت و اصولي براي ساخت و طراحي بريسها ارائه شد. در اين زمان انواع بريسهاي چوبي و فلزي براي درمان ناهنجاري ستون مهره اي و اندامها به كار مي رفت.

                آمبروز پار(پزشك فرانسوي)، در قرن 16 ميلادي كتابي را به معرفي انواع بريس و پروتز اختصاص داد. در اين كتاب، او انواع كرستهاي ستون فقرات،بريسهاي شكستگيها و همچنين كفشهاي ويژه براي كنترل دفرميتي پاچنبري را مطرح نمود. همچنين شايد بتوان او را از پيشگامان طراحي و ساخت پروتزهاي چشم به شيوه نوين دانست.

              در قرن 17 ميلادي،گلسون از دانشگاه كمبريج مطالبي راجع به راشيتيسم و استفاده از بريسهاي اصلاح كننده در درمان اين بيماري نوشت.وي تاكيد فراواني بر استفاده از بريسهاي اصلاح كننده در دفرميتي پاكماني(Bowleg) داشت.

             همچنين مي توان از هرگون توماس به عنوان بهترين سازنده اسپلينتهاي شگستگي نام برد كه نام وي نيز روي چندين وسيله كمكي (پاشنه توماس،اسپلينت توماس و...) نهاده شده است.

             سر  انجام در قرن 18،نيكلاس آندره از ذانشگاه پاريس،تاريخ بريس را كامل نمود. او تمامي انرژي خود را براي پيشگيري از دفرميتي ها صرف نمود و  براي هر نوع دفرميتي، بريس خاصي را مورد استفاده قرار داد. همچنين او بود كه واژه "ارتوپديا" را كه برگرفته از دو كلمه يوناني ارتوز ،به معني راست كردن، و پديوس،به معني كودك،است را به عنوان اصطلاحي پزشكي رواج داد.

             پس از آن در قرن 19 ميلادي،ارتباط بين جراحان و سازندگان بريس به قدري نزديك شد كه پرسنل سازنده بريس،بخشي از اعضاي هر مركز ارتوپدي محسوب مي شدند.به واسطه همين نزديكي، واژه Mechano Surgeon در مورد متخصصان ارتوپدي فني رواج يافت.

            و بالاخره در قرن 20 ميلادي با پيشرفت تكنولوژي مدرن،اين صنعت نيز دچار تحولات شگرفي شد،چنانچه امروزه بزرگترين مراكز سازنده وسائل ارتوپدي فني،صنايع ديگر را به به همكاري فراخوانده اند و هر روز طرحي جديد،زيبا و موثر را در زمينه ارتوپدي فني ارائه ميدهند.

به طور كلي واژگان ارتز و پروتز به صورت زير تعريف مي شوند وانواع كلي آنها نيز به شرح ذيل مي باشد:

  *تعريف پروتز: وسيله اي كه جانشين عضو از دست رفته (و يا عملكرد آن عضو ) مي شود.

  *تعريف ارتز: ارتز به كليه وسايل كمكي اطلاق ميگردد كه جهت جلوگيري و تصحيح بدشكلي ها،يا نگهداري و ثابت نمودن قسمتهاي مختلف بدن به موازات اندام،به كار مي روند.

    - انواع پروتز عبارتند از:

      1)پروتزهاي اندام تحتاني،شامل:

      پروتزهاي پنجه، سايم(syme)، زير زانو، روي زانو،بالاي زانو، لگن(كانادين) و مكمل.

     2)پروتزهاي اندام فوقاني:

      در سطوح مختلف قطع انگشتان،قطع از مچ دست،قطع زير آرنج،قطع روي آرنج،قطع بالاي آرنج و قطع شانه. در انواع زيبايي،مكنيكي و ميو الكتريك.

     3)وسايل و ابزار آلات توانبخشي كه جايگزين فعاليت عضو از دست رفته شوند.

     -انواع ارتز عبارتند از:

      1) ارتزهاي اندام تحتاني شامل:

       بريس يكطرفه و دو طرفه زير زانو،انواع زانوبند،بريس هاي بالاي زانو،انواع كفي طبي وكفش طبي.

      2)ارتزهاي اندام فوقاني

      3)ارتزهاي ستون فقرات

      4)كولارهاي گردني